Wet van de barmhartige Samaritaan

First Aid & CPR Austria

De barmhartige Samaritaan: medeleven en bescherming

De uit de Bijbel (Lucas 10:25-37) afkomstige parabel van de barmhartige Samaritaan vertelt hoe een voor dood achtergelaten reiziger wordt gered door een onbekende die hem verzorgt en zich over hem ontfermt. Naast de religieuze context draagt zij een universele boodschap: de morele plicht om anderen in gevaar te helpen, uit medeleven en onbaatzuchtigheid.

Geïnspireerd door dit beginsel zijn er wereldwijd talrijke zogenoemde barmhartige-Samaritaanwetten uitgevaardigd die hen beschermen tegen juridische vervolging die te goeder trouw hulp bieden in een noodsituatie. De precieze reikwijdte van die bescherming verschilt echter per rechtsgebied: hieronder leest u wat de voor uw regio geldende wet bepaalt.

Citaat van de wettekst

Geldende wet § 95 van het Oostenrijkse Wetboek van Strafrecht (Strafgesetzbuch, StGB) — "Unterlassung der Hilfeleistung" (nalaten van hulpverlening).
Reikwijdte van de bescherming Iedereen die aanwezig is bij een ongeval of een openbaar gevaar moet de duidelijk noodzakelijke hulp verlenen om een ander te redden uit een levensgevaar of een ernstig lichamelijk of gezondheidsletsel. Hulp is niet vereist wanneer die alleen mogelijk zou zijn ten koste van een gevaar voor het eigen leven of de eigen lichamelijke integriteit, of met schending van andere belangrijke belangen. Het Oostenrijkse strafrecht voorziet niet in een afzonderlijke civiele immuniteit voor de vrijwillige hulpverlener.
Plicht om hulp te bieden Ja
Sanctie bij nalaten van hulpverlening Gevangenisstraf tot zes maanden of een geldboete tot 360 dagtarieven; leidt het nalaten van hulp tot de dood van het slachtoffer, dan tot één jaar gevangenisstraf of 720 dagtarieven.
AED-aansprakelijkheidsbescherming Nee
Wettelijke plicht om hulp te bieden

Uw bescherming krachtens de wet

In Oostenrijk maakt § 95 van het Wetboek van Strafrecht (StGB) — "Unterlassung der Hilfeleistung" — het nalaten van hulpverlening tot een strafbaar feit, waardoor het handelen van de hulpverlener meteen aan de goede kant van de wet staat. De regel is afgewogen: de hulp moet duidelijk noodzakelijk zijn om een ander te redden uit levensgevaar of ernstig letsel, maar wordt nooit vereist ten koste van een gevaar voor uw eigen leven of lichamelijke integriteit. Het Oostenrijkse strafrecht voorziet niet in een afzonderlijke civiele immuniteit voor de vrijwillige hulpverlener; het is de wettelijke plicht tot handelen zelf die de rechtmatigheid van uw optreden onderbouwt.

Plicht om hulp te bieden

In Oostenrijk moet iedereen die aanwezig is bij een ongeval of een openbaar gevaar de duidelijk noodzakelijke hulp verlenen: solidariteit is geen beleefdheid maar een verplichting. Wie zich eraan onttrekt, riskeert tot zes maanden gevangenisstraf of een geldboete tot 360 dagtarieven, oplopend tot één jaar gevangenisstraf of 720 dagtarieven als het nalaten de dood van het slachtoffer tot gevolg heeft. De wet vraagt niet het onmogelijke van u — alleen dat u binnen redelijke grenzen handelt — en een opleiding is de zekerste manier om, wanneer het erop aankomt, te weten wat "redelijk" werkelijk betekent.

Waarom opleiding essentieel is

De Oostenrijkse wet verwacht van u redelijke hulp; wat rest, is weten hoe u die verleent. Bij een hartstilstand daalt de overlevingskans met ongeveer 10 % per minuut zonder reanimatie, en gedurende die beslissende minuten, voordat hulp arriveert, heeft het slachtoffer alleen de omstander. Door een opleiding zet u een wettelijke verplichting om in een echt vermogen: de noodsituatie herkennen, doeltreffend reanimeren en zonder aarzelen een defibrillator gebruiken. Het is de kortste weg tussen "ik had willen helpen" en "ik wist te helpen". Zet die stap.